Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

consume ergo sum ?

Καταναλώνω άρα υπάρχω ;;


Τις τελευταίες δύο δεκαετίες η δύση έχει κάνει βουτιά στο καταναλωτισμό σε τέτοιο βαθμό και σε τέτοια παγκόσμια εμβέλεια που ο ίδιος ο καταναλωτισμός κάνει ''εμετό'' τον εαυτό του. Αλλά αυτό είναι μεγάαααλη κουβέντα και ανοίγοντάς τη θα πρέπει για να είναι ολοκληρωμένη να κάνω ανθρωπολογική-φιλοσοφική-οικονομική-κοινωνική προσέγγιση και θα βαρεθώ μέχρι και γω να με διαβάσω...
Οπότε ας ασχοληθώ με κάτι πιο επίκαιρο όπως ο ''επιλεκτικός'' καταναλωτισμός. 


 Κυκλοφορούν  εδώ και καιρό από mail σε mail λίστες ελληνικών προϊόντων για να στραφούμε ως καταναλωτές σε αυτά και να δώσουμε μια κάποια ένεση στην παραγωγικότητα εντός χώρας. Πρέπει να μην το ξεχνάμε και να γίνει καθημερινή μας συνήθεια όπως πχ η ανακύκλωση.

Μερικές προτάσεις :
 - όταν βγαίνουμε για ποτό, φθηνή και ποιοτική λύση είναι να πιεις ελληνικό καλό κρασί.δεν νοθεύεται, κάνει ΄΄καλό'' μεθύσι, είναι πιο φτηνό από τα  βρωμόξυδα, και είναι και ελληνικό. Όπως επίσης ελληνική μπύρα. Πήξαμε στις ξένες. Γιατί όχι φιξ ? οικονομική, και ελληνική. Υπάρχει και η ακόμη πιο φτηνή pils hellas αυτή ίσως δε τη σερβίρουν αλλά σίγουρα πουλιέται στα μάρκετ. 

- σούπερ μάρκετ.
αντί για calgon αποσκληρηντικό πλυντηρίου υπάρχει το ελληνικότατο (βολιώτικο) ''εύρηκα'' που είναι και πιο φτηνό. και πολλά απορρυπαντικά λευκαντικά και όλα τα είδη καθαρισμού, υγρά πιάτων, κτλ εύρηκα.
 σοκολάτες μόνο ΙΟΝ, αμυγδάλου, σοκοφρέτες, νουκρέμα αντί μερέντας κτλ. τυριά έχουμε ωραιότατα ελληνικά. μετσοβόνε, γραβιέρες κρήτης, νάξου κτλ,φέτες καλαβρύτων...φρούτα και λαχανικά προτιμούμε των παραγωγών μας . Γάλατα -γιαουρτοειδή Όλυμπος λαρισαϊκά, Εβολ βολιώτικο. Σερβιέτες every day, αναψυκτικά ΕΨΑ ή ΛΟΥΞ ή κάποιο άλλο τοπικό που δε το γνωρίζω. Σαπούνια αφρόλουτρα Παπουτσάνης (καραβάκι πχ)

όσοι ακόμα καπνίζετε τσιγάρα καρέλλια



επίσης έχουν πεθάνει οι μεμονωμένοι  μικροέμποροι. μας περνάνε το δυτικό μοντέλο των μεγάλων αλυσίδων-πολυεθνικών που βγάζουν υπερκέρδη και θα ανοίγουν υποκαταστήματα στην ''ανταγωνιστική'' μετά το μνημόνιο Ελλάδα απασχολώντας υπαλλήλους με μισθό 200 ευρώ. Όσο είναι εφικτό προτιμήστε το μικροέμπορο της γειτονιάς σας. Τα μαγαζιά στις γειτονιές κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο. Πλέον τα περισσότερα δε σώζονται, αλλά τουλάχιστον στο ξεπούλημά τους, μπορούμε και εμείς να αγοράσουμε ποιοτικά πράγματα με πολύ χαμηλές τιμές, και οι ίδιοι να κάνουν ένα κάποιο μικρό τζίρο που δε θα σώσει το μαγαζί άλλα έστω θα τους δώσει ένα μικρό έσοδο. Ρούχα και παπούτσια πλέον βρίσκεις πολύ φτηνά στα συνοικιακά μαγαζιά αλλά και σε μεμονωμένα μαγαζιά του κέντρου. Επίσης προτιμήστε για το πρωινό σας τον μεμονωμένο φούρνο ή μικρο καφέ για σάντουιτς και καφέ στο χέρι και όχι τόσο τις αλυσίδες- εβερεστ γρηγόρη κτλ. και αυτές απασχολούν κόσμο και από αυτές θα αγοράσεις αλλά όταν είναι εφικτό προτίμησε το μεμονωμένο μικρό καφέ. Αρκεί βέβαια και ο μικροέμπορος που παλιότερα επί παχιών αγελάδων μας έγδυνε , να καταλάβει τώρα να προσαρμοστεί στις συνθήκες.
Γενικά πιστεύω πως σαν καταναλωτές είμαστε πολύ θύματα. Την τελευταία εβδομάδα σε συζητήσεις με ταρίφες, υπαλλήλους δημοσίων υπηρεσιών που με το που σε δουν πλέον λεν τον πόνο τους, και άλλους παρατρεχάμενους λέγαμε για την κολλημένη υπερκαταναλωτική νοοτροπία που κουβαλάμε.
Εντάξει δεν γίνεται στο 2012 να είσαι χωρίς ίντερνετ και κινητό γιατί είσαι εκτός κοινωνίας περιθωριοποιείσαι, .  αλλά γίνεται  να χεις κινητό μπακατέλα, και μέτριο υπολογιστή που να μη φτιάχνει ζεστές τυρόπιτες όταν τον χρησιμοποιείς μόνο για word και περιήγηση. Δε χρειάζεσαι I-pad. ή άλλο smart tablet, Ούτε ακριβό αυτοκίνητο, δεν έχεις λεφτά να βάλεις βενζίνη να το πας από εδώ μέχρι εκεί. Οι άντρες είναι θύματα περισσότερο του καταναλωτισμού τεχνολογικών ειδών, οι γυναίκες των φιρμάτων ρούχων, παπουτσιών καλλυντικών κτλ. Είναι κάτι τύπισσες που χρωστάνε παντού και με τα δανεικά αγοράζουν τσάντα 3000 €.  Πραγματικά αδυνατώ να το καταλάβω..

Κάθε φορά που πάμε να ψωνίσουμε το οτιδήποτε, σκεφτόμαστε και προτιμάμε, το ελληνικό, το ποιοτικό, το αναγκαίο . Επιβραβεύουμε το συνετό επιχειρηματία που εστιάζει στο συνδυασμό ποιότητας - τιμής. Αλλάζουμε καταναλωτικές συνήθειες -Ενισχύουμε την τοπική αγορά. 


2 σχόλια:

  1. Ωραία ανάρτηση Κατερίνα!
    2 σέντς κι από μένα:

    Για όσους έχουν μικρές επιχειρήσεις, να δώσουν έμφαση στην ποιότητα.
    Όταν έχουν να ανταγωνιστούν ένα γίγαντα με τιμές χαμηλες (λόγω χαμηλού ανά μονάδα κόστους), η παρεχόμενη ποιότητα είναι η απάντηση. Το ενδιαφέρον κι η αγάπη για τον πελάτη. Ποιότητα στο αγαθό ΚΑΙ στην υπηρεσία.

    Η οικονομία κινεί την πολιτική.
    Όμως πιο πριν...η ψυχολογία + βιολογία μας κινούν την οικονομία.

    Στις κάλπες ψηφίζουμε κάθε 2 χρόνια.
    Στην αγορά ψηφίζουμε με κάθε αγορά μας. Κάθε μέρα!

    Ας προσέχουμε τι ψηφίζουμε να υπάρχει λοιπόν..

    Χρήστος Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ξέχασα επίσης τα ''συνοικιακά '' σινεμά !! διάβαζα ένα άρθρο πριν κανα χρόνο και μιλαγαν για την τεράστια πτώση που έχουν λόγω multiplex κινηματογράφων.
    πρώτον τα σινεμά τα μεμονωμένα, είναι ιστορικά.κάποια χρονολογούνται από το μεσοπόλεμο. οι ιδιοκτήτες τα κρατάνε περισσότερο για ψυχολογικούς και όχι για επιχειρηματικούς λόγους. είναι λίγο πιο φτηνό το εισιτήριο, κάνουν διάλειμμα ώστε να μην κατουρηθείς περιμένοντας να τελειώσει, αλλά ούτε και να χασεις ταινία επειδή θα αναγκαστεις να πας τουαλετα, έχουν λιγότερο κόσμο και κάθεσαι σε όποια θέση θες εσυ. φέρνουν ταινίες που δύσκολα τις βρίσκεις αλλού. έχουν άρωμα παλιάς αθήνας. για να μην πιάσω τα θερινά που είναι άπαιχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή